اگر من به یکباره پنهان به پشت ابر به خواب روم ، آیا سکوتی ابدی سراسر جهان را فرا نمیگیرد؟آیا باز بی گناهترین انسانها صحبتهایشان را به باد می سپارند؟آیا باز کسی هست که فکرش به فکر انسانها ی خاکی گره خورده باشد و چشمش سر چشمهٔ اشکهای عالم باشد؟
افسوس که خوب میدانم که پشت ابر خاک هم که بشوم همواره زمین میچرخد و همواره دنیا بدون کوچکترین تغییری ادامه پیدا میکند .چه بیهوده به خاک آمدم که با رفتنم ......
Friday, October 9, 2009
نقش من
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment