گم

صبوری می‌کنم
باز سکوت می‌کنم و تو میخندی.
چهار دیوار سفید بلند
دیوارهایی که تو را نفس میکشند.
نفسم تنگ است
می‌ پرسم : به کدام سو باید رفت؟
تو میخندی و من در انبوهی این شهر غریب گم می‌‌شوم