رویای تلخ

نگاه نکردیم
و قلم ایستاد
انسان به انسان می‌‌ماند
. و مرگِ بی‌ اختیار شبیه
..... عقب تر, دخترک رویا می‌‌بافد

سرا پا گوشم و درد
صدایم ستون به ستون به سکوت می‌رسد
و من تنها
به رویای دخترک دست می‌‌کشم